De daar op volgende jaren liep onze hobby een beetje uit de hand . Mijn echtgenoot werd interfederaal keurder voor gehoorzaamheidswedstrijden en ik wou mijn grote kinderdroom waar maken.
Dus schafte ik mij een newfoundlanderpup aan die luisterde naar de naam Aïda. Daarna is alles in stroomversnelling gegaan.

Eerst volgde ik gedurende twee jaar een professionele opleiding zelfstandig hondeninstructeur bij Syntra te Brussel. Vervolgens heb ik een kennelnaam aangevraagd bij St.-Hubertus en ben ik nog eens 2 jaar op de schoolbanken gaan zitten te Hasselt voor een professionele trimopleiding.

Ondertussen had ik ook kennisgemaakt met de showwereld en hadden we ons eerste nestje gefokt.
En als kers op de taart hebben we een stuk aan ons huis bijgebouwd om een nieuw trimsalon open te doen.
Het gevolg was dat mijn leven veel te druk werd en dat ik in de loop der jaren het ziekenhuis vaarwel heb moeten zeggen.

Alles voor onze Newfies ! En dus heb ik bureaucratische mallemolen doorzwommen om mij als zelfstandige te kunnen vestigen.
Met als resultaat een bloeiende newfoundlanderkennel met reeds verschillende generaties die afstammen van Aïda en een goed draaiend trimsalon dat extra  voorzieningen heeft om gemakkelijk grote rassen te kunnen soigneren.

En ik … ik heb van mijn hobby mijn beroep gemaakt en ben een zeer gelukkig mens ! Het is een heel ander leven , maar ik heb er door de jaren heen nog steeds geen minuut spijt van.

 

Veerle.